ભારતીય ઇતિહાસના મહાન રાજપૂત યોદ્ધા

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ
દિલ્હીના છેલ્લા હિન્દુ સમ્રાટ

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ ત્રીજા (1166-1192) દિલ્હી અને અજમેરના શૂરવીર રાજપૂત રાજા હતા. તેમની વીરતા, યુદ્ધકૌશલ્ય અને સંયોગિતા સાથેના પ્રેમની કથા ભારતીય ઇતિહાસમાં અમર છે. તેમણે તરાઈનના પ્રથમ યુદ્ધમાં મોહમ્મદ ઘોરીને પરાજિત કર્યો અને રાજપૂત શૌર્યનું શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ આપ્યું.

જન્મ

1166

પાટણ (ગુજરાત) અથવા અજમેર

શાસનકાળ

1177-1192

દિલ્હી અને અજમેર

રાજધાની

દિલ્હી (પિથૌરાગઢ)

અજમેર (દ્વિતીય રાજધાની)

પ્રારંભિક જીવન અને પરિવાર

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ ત્રીજાનો જન્મ 1166માં થયો હતો. તેમના પિતા સોમેશ્વર ચૌહાણ અજમેરના રાજા હતા અને માતા કર્પૂરદેવી કલચુરી વંશની હતા. પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ વંશના સૌથી પ્રતાપી શાસકોમાંના એક હતા, જેનો વંશ અગ્નિકુંડમાંથી ઉત્પન્ન થયો હોવાનું માનવામાં આવે છે.

નાની ઉંમરથી જ પૃથ્વીરાજમાં અસાધારણ પ્રતિભા દેખાઈ. તેમણે શબ્દભેદી બાણ વિદ્યામાં નિપુણતા મેળવી હતી - એટલે કે માત્ર અવાજ સાંભળીને નિશાન સાધવાની કળા. તેમણે છ ભાષાઓનું જ્ઞાન હતું અને વિવિધ શસ્ત્રોમાં નિષ્ણાત હતા. તેઓ યુદ્ધ કૌશલ્ય, ઘોડેસવારી, તીરંદાજી અને અસ્ત્ર-શસ્ત્રમાં અતિ કુશળ હતા.

1177માં માત્ર 11 વર્ષની ઉંમરે તેમના પિતાના અવસાન પછી તેઓ અજમેર અને દિલ્હીના રાજા બન્યા. તેમના માર્ગદર્શક અને મુખ્ય સલાહકાર કડીય રાય અને ભાદાનક હતા, જેમણે રાજકીય અને લશ્કરી બાબતોમાં તેમને માર્ગદર્શન આપ્યું.

👨‍👩‍👦પરિવાર

  • પિતા: સોમેશ્વર ચૌહાણ
  • માતા: કર્પૂરદેવી
  • પત્ની: સંયોગિતા (મુખ્ય રાણી)
  • વંશ: ચૌહાણ રાજપૂત

⚔️વિશેષ કુશળતા

  • શબ્દભેદી બાણ: અવાજે નિશાન
  • ભાષાઓ: 6 ભાષાઓનું જ્ઞાન
  • યુદ્ધકૌશલ્ય: શ્રેષ્ઠ તીરંદાજ
  • ઘોડેસવારી: નિપુણ અશ્વારોહી

લશ્કરી વિજયો અને સામ્રાજ્ય વિસ્તાર

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણે પોતાના શાસનકાળ દરમિયાન અનેક યુદ્ધો લડ્યા અને વિજય મેળવ્યા. તેમણે આસપાસના અનેક રાજ્યો સામે લડત આપી અને પોતાના સામ્રાજ્યનો વિસ્તાર કર્યો. તેમનું સામ્રાજ્ય થાનેશ્વર (હરિયાણા) થી આગ્રા સુધી અને અજમેરથી દિલ્હી સુધી ફેલાયેલું હતું.

તેમણે અનેક રાજપૂત રાજ્યો સાથે મૈત્રી સંબંધો સ્થાપ્યા અને ચંદેલ, પરમાર, ચાલુક્ય અને ગહડવાલ રાજવંશો સાથે સંબંધો બાંધ્યા. તેમનો સૌથી મોટો શત્રુ કન્નૌજનો રાજા જયચંદ હતો, જે પાછળથી મોહમ્મદ ઘોરી સામેના યુદ્ધમાં મહત્વપૂર્ણ બન્યો.

મુખ્ય લશ્કરી અભિયાનો

  • ભંડાનકો વિરુદ્ધ: નાગૌર વિજય
  • ચંદેલો સામે: મહોબા યુદ્ધો
  • ભાદાનક સામે: સામન્ત વિદ્રોહ દબાવ્યો
  • ગુજરાતના ચાલુક્યો: સીમા સંઘર્ષ
  • ગઝની સામે: 17 વખત હુમલા પાછા ફેંક્યા

શાસન વિસ્તાર

  • ઉત્તર: થાનેશ્વર, હરિયાણા
  • દક્ષિણ: આગ્રા સુધી
  • પૂર્વ: બુંદેલખંડનો ભાગ
  • પશ્ચિમ: અજમેર, રાજસ્થાન
  • કેન્દ્ર: દિલ્હી (પિથૌરાગઢ)

પિથૌરાગઢ - કિલ્લો નિર્માણ

પૃથ્વીરાજે દિલ્હીમાં પિથૌરાગઢ નામના વિશાળ કિલ્લાનું નિર્માણ કરાવ્યું, જે તેમની શક્તિ અને વૈભવનો પુરાવો હતો. આ કિલ્લો પછીથી દિલ્હી સલ્તનતની રાજધાની બન્યો. આજે પણ કુતુબ મીનાર કોમ્પ્લેક્સમાં આ કિલ્લાના અવશેષો જોઈ શકાય છે.

પૃથ્વીરાજ અને સંયોગિતાનું પ્રેમ

પૃથ્વીરાજ અને કન્નૌજની રાજકુમારી સંયોગિતાની પ્રેમકથા ભારતીય ઇતિહાસની સૌથી રોમાંટિક કથાઓમાંની એક છે. સંયોગિતા કન્નૌજના રાજા જયચંદની પુત્રી હતી. તેમણે પૃથ્વીરાજની વીરતા અને સુંદરતાની વાર્તાઓ સાંભળી હતી અને તેમના પ્રેમમાં પડી ગઈ હતી.

રાજા જયચંદ અને પૃથ્વીરાજ વચ્ચે રાજકીય દુશ્મની હતી. જયચંદે સંયોગિતાના સ્વયંવર માટે તમામ રાજાઓને આમંત્રણ આપ્યું, પરંતુ પૃથ્વીરાજને જાણીજોઈને બોલાવ્યા નહીં. તેમણે પૃથ્વીરાજનું અપમાન કરવા માટે દરબારના દરવાજા પર દ્વારપાલ તરીકે તેમની પ્રતિમા મૂકી.

સંયોગિતાએ સ્વયંવરમાં બધા રાજાઓને ફગાવી દીધા અને પૃથ્વીરાજની પ્રતિમાના ગળામાં વરમાળા નાખી. તે જ ક્ષણે પૃથ્વીરાજ પોતાના ઘોડા પર દરબારમાં પ્રવેશ્યા, સંયોગિતાને પકડી લીધી અને તીવ્ર ગતિએ દિલ્હી તરફ નીકળી ગયા. આ સાહસિક ઘટનાને "સંયોગિતા હરણ" કહેવામાં આવે છે.

સંયોગિતા

  • • કન્નૌજની રાજકુમારી
  • • રાજા જયચંદની પુત્રી
  • • અસાધારણ સુંદરતા અને બુદ્ધિમત્તા
  • • પૃથ્વીરાજની વફાદાર પત્ની

સ્વયંવર ઘટના

  • • કન્નૌજના રાજમહેલમાં
  • • અનેક રાજાઓની હાજરી
  • • પૃથ્વીરાજને ઇરાદાપૂર્વક બોલાવ્યા નહીં
  • • સાહસિક હરણ અને પ્રેમ વિજય

તરાઈનના યુદ્ધો (1191-1192)

પ્રથમ તરાઈન યુદ્ધ - 1191 (વિજય)

1191માં મોહમ્મદ ઘોરીએ ભારત પર હુમલો કર્યો અને તરાઈન (હરિયાણા) નજીક પહોંચ્યો. પૃથ્વીરાજ ચૌહાણે તેમના સૈન્ય સાથે તેનો સામનો કર્યો. આ યુદ્ધ અત્યંત ભયંકર હતું.

યુદ્ધ દરમિયાન પૃથ્વીરાજે મોહમ્મદ ઘોરી પર સીધો હુમલો કર્યો. તેમના શક્તિશાળી વારથી ઘોરી ગંભીર રીતે ઘાયલ થયો અને તેના સૈન્યએ પીછેહઠ કરી. પૃથ્વીરાજે શાનદાર વિજય મેળવ્યો.

આ વિજય પછી પૃથ્વીરાજે મોહમ્મદ ઘોરીને માફ કરી દીધો અને તેને છોડી મૂક્યો. આ ઉદારતા પાછળથી ખૂબ મોંઘી પડી.

પૃથ્વીરાજ સેના

  • • 200,000 સૈનિકો
  • • 3,000 હાથી
  • • રાજપૂત યોદ્ધાઓ
  • • મજબૂત અશ્વારોહી દળ

મોહમ્મદ ઘોરી સેના

  • • 120,000 સૈનિકો
  • • તુર્ક અશ્વારોહી
  • • વિદેશી યુદ્ધ તકનીક
  • • ગંભીર રીતે પરાજિત

બીજું તરાઈન યુદ્ધ - 1192 (પરાજય)

1192માં મોહમ્મદ ઘોરી ફરીથી વિશાળ સૈન્ય સાથે પાછો આવ્યો. આ વખતે તે સારી તૈયારી સાથે આવ્યો હતો અને બદલો લેવાનો નિર્ધાર હતો. તેણે પૃથ્વીરાજને યુદ્ધ માટે પડકાર આપ્યો.

પૃથ્વીરાજે રાજપૂત રાજાઓને મદદ માટે સંદેશા મોકલ્યા, પરંતુ કન્નૌજના રાજા જયચંદ (સંયોગિતાના પિતા) અને અન્ય કેટલાક રાજાઓએ રાજકીય કારણોસર મદદ કરવાની ના પાડી. આમ છતાં પૃથ્વીરાજ યુદ્ધ માટે તૈયાર થયા.

ઘોરીએ નવી વ્યૂહરચના અપનાવી. તેણે તેના સૈન્યને પાંચ ભાગમાં વહેંચ્યું અને ખોટા પીછેહઠની યુક્તિ વાપરી. રાજપૂત સૈન્ય તેને પીછો કરતા દોડી ગયું અને વિખરાઈ ગયું. તે સમયે ઘોરીના તાજા સૈનિકોએ હુમલો કર્યો.

લાંબા અને ભયંકર યુદ્ધ પછી પૃથ્વીરાજની સેના થાકી ગઈ. તેઓ યુદ્ધભૂમિમાં પકડાયા અને પરાજય થયો. આ યુદ્ધ ભારતીય ઇતિહાસનું એક નિર્ણાયક યુદ્ધ હતું, જેણે ઉત્તર ભારતમાં ઇસ્લામિક શાસનનો માર્ગ ખોલી આપ્યો.

પરાજયના કારણો

  • • અન્ય રાજપૂત રાજાઓની મદદનો અભાવ
  • • જયચંદની વિશ્વાસઘાત (સંયોગિતા હરણનો બદલો)
  • • ઘોરીની નવી યુદ્ધ વ્યૂહરચના
  • • ખોટા પીછેહઠની યુક્તિ
  • • સૈન્યનું થાક અને વિખરાઈ જવું

કેદ અને શબ્દભેદી બાણ

બીજા તરાઈનના યુદ્ધ પછી પૃથ્વીરાજ અને તેમના મિત્ર કવિ ચંદ બરદાઈ પકડાયા અને ઘઝની લઈ જવામાં આવ્યા. મોહમ્મદ ઘોરીએ પૃથ્વીરાજને અપમાનિત કરવા તેમની આંખો ફોડી નાખી.

પૃથ્વીરાજના મિત્ર અને દરબારી કવિ ચંદ બરદાઈએ એક યોજના બનાવી. તેણે ઘોરીને પૃથ્વીરાજની શબ્દભેદી બાણ વિદ્યા બતાવવા માટે સમજાવ્યો. ઘોરી તેમની આ અદ્ભુત કળા જોવા સંમત થયો.

દરબારમાં જ્યારે પૃથ્વીરાજને શબ્દભેદી બાણ વિદ્યા બતાવવા કહેવામાં આવ્યું, ત્યારે ચંદ બરદાઈએ એક છંદ બોલ્યો: "ચાર બાંસ ચૌબીસ ગજ, અંગુલ અષ્ટ પ્રમાણ, તા ઉપર સુલતાન છે, મત ચૂકો ચૌહાણ" (ચાર વાંસ ચોવીસ ગજ અને આઠ અંગુળની ઊંચાઈએ સુલતાન બેઠો છે). અંધ પૃથ્વીરાજે માત્ર અવાજ સાંભળીને બાણ ચલાવ્યું અને મોહમ્મદ ઘોરીને માર્યો. તે પછી બંને મિત્રોએ એકબીજાને માર્યા જેથી તેઓ દુશ્મનના હાથે ન મરે.

ચંદ બરદાઈનો પ્રસિદ્ધ છંદ

"ચાર બાંસ ચૌબીસ ગજ, અંગુલ અષ્ટ પ્રમાણ,
તા ઉપર સુલતાન છે, મત ચૂકો ચૌહાણ"

આ છંદ પૃથ્વીરાજને ઘોરીની ચોક્કસ સ્થિતિ જણાવતો હતો અને તેમણે માત્ર અવાજ સાંભળીને સચોટ બાણ ચલાવ્યું.

શબ્દભેદી બાણ વિદ્યા

આ એક અત્યંત દુર્લભ કળા હતી જેમાં માત્ર અવાજ સાંભળીને નિશાન સાધી શકાય. પૃથ્વીરાજ આ કળામાં અત્યંત નિપુણ હતા અને આ કૌશલ્યનો ઉપયોગ તેમણે છેલ્લી વાર બદલો લેવા માટે કર્યો.

ચંદ બરદાઈ - વફાદાર મિત્ર

ચંદ બરદાઈ પૃથ્વીરાજના મિત્ર, દરબારી કવિ અને સલાહકાર હતા. તેમણે "પૃથ્વીરાજ રાસો" નામનું મહાકાવ્ય લખ્યું જે પૃથ્વીરાજના જીવન અને વીરતાની વાર્તા કહે છે. તેઓ છેલ્લી ક્ષણ સુધી પૃથ્વીરાજની સાથે રહ્યા.

વારસો અને ઐતિહાસિક મહત્વ

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ ભારતીય ઇતિહાસમાં દિલ્હીના છેલ્લા હિન્દુ શાસક તરીકે યાદ રાખવામાં આવે છે. તેમની વીરતા, પરાક્રમ અને સંયોગિતા સાથેના પ્રેમની કથાઓ આજે પણ ભારતીય લોકકથાઓ અને સાહિત્યમાં જીવંત છે.

તેમનો પરાજય ભારતીય ઇતિહાસનો એક મહત્વપૂર્ણ વળાંક હતો. તે પછી દિલ્હીમાં ઇસ્લામિક શાસન શરૂ થયું જે સદીઓ સુધી ચાલ્યું. પરંતુ પૃથ્વીરાજની વીરતા અને રાજપૂત શૌર્યનું એ શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ બની રહ્યું.

"પૃથ્વીરાજ રાસો" મહાકાવ્યમાં તેમના જીવનની વિગતવાર વાર્તા છે. આ કાવ્ય મધ્યકાલીન ભારતીય સાહિત્યની એક મહત્વની કૃતિ છે અને રાજપૂત સંસ્કૃતિ અને પરંપરાઓની અમૂલ્ય માહિતી આપે છે.

પૃથ્વીરાજના મુખ્ય ગુણો

અદમ્ય શૌર્ય અને વીરતા

યુદ્ધભૂમિમાં નિર્ભીક યોદ્ધા

અસાધારણ યુદ્ધ કૌશલ્ય

શબ્દભેદી બાણ વિદ્યામાં નિપુણ

સાહસિક અને નિર્ભય

સંયોગિતા હરણનું સાહસ

વિદ્વાન અને બુદ્ધિમાન

છ ભાષાઓનું જ્ઞાન

ઉદાર અને માફીશીલ

પ્રથમ યુદ્ધમાં ઘોરીને માફ કર્યો

પ્રેમ અને સ્વાભિમાન

સંયોગિતા પ્રત્યે અમર પ્રેમ

આદર્શ મિત્રતા

ચંદ બરદાઈ સાથે આજીવન મિત્રતા

રાજપૂત પરંપરા

સ્વાભિમાન અને શૌર્યની મૂર્તિ

ઐતિહાસિક પ્રભાવ

છેલ્લા હિન્દુ સમ્રાટ

દિલ્હીના છેલ્લા હિન્દુ શાસક

સાહિત્યિક વારસો

પૃથ્વીરાજ રાસો મહાકાવ્ય

પ્રેમકથા

સંયોગિતા સાથેનું અમર પ્રેમ

નિષ્કર્ષ

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ ભારતીય ઇતિહાસમાં શૌર્ય, સાહસ અને પ્રેમના પ્રતીક છે. તેમનું જીવન એ સાબિત કરે છે કે વીરતા માત્ર યુદ્ધભૂમિમાં જ નહીં, પરંતુ પ્રેમ, મિત્રતા અને સ્વાભિમાનમાં પણ હોય છે.

જો કે તેમનો અંત દુ:ખદ હતો, પરંતુ તેમણે રાજપૂત વીરતા અને સ્વાભિમાનનું એક અવિસ્મરણીય ઉદાહરણ આપ્યું. તેમની વાર્તા આજે પણ લાખો ભારતીયોને પ્રેરણા આપે છે.

પૃથ્વીરાજ ચૌહાણ એ માત્ર એક રાજા ન હતા, પરંતુ એક યુગનું પ્રતીક હતા - એવો યુગ જ્યાં શૌર્ય, સન્માન અને પ્રેમ સર્વોપરી હતા. તેમની સ્મૃતિ ભારતીય ઇતિહાસમાં સદા માટે અમર રહેશે.